#Vegan

Hoe ik als vegan denk over het hebben van huisdieren

โ€˜Cillaaaaaaa, wat vind jij als vegan nou eigenlijk van het hebben van huisdieren?โ€™ Tja, wat vind ik daar nou eigenlijk van? Ik heb me lang niet bemoeid met dit onderwerp, omdat ik in de eerste plaats denk dat er geen eenvoudig antwoord is en mij zowel in het ja als nee-kamp wel kan vinden. Ten tweede weet ik ook dat de meningen van vegans hierover uiteenlopen. Maar dat neemt natuurlijk niet weg dat ik er zรฉlf ook een mening over heb…

Daarom wil ik vooral benadrukken dat ik dit artikel schrijf voor de mensen die mijn gedachten hierover willen weten. Het kan dus heel goed dat er veganisten zijn die het niet eens zijn met mijn verhaal, en dat mag. Zoveel verschillende mensen, zoveel verschillende vegans ๐Ÿ™‚

Anywoo: laat ik bij het begin beginnen. Ik ben zelf opgegroeid in een huis vol katten, een hond, konijnen, hamsters, vogeltjes en vissen. Mijn moeder stond in de buurt ook bekend als โ€˜dat opvangvrouwtjeโ€™ waardoor ze vaak kreupele en zielige dieren die op straat waren gevonden in haar armen geschoven kreeg. Mams lapte ze dan weer op of bracht ze naar de plaatselijke opvang. Door dit intensieve contact met dieren in mijn kinderjaren, leerde ik al vroeg dat het geweldige wezens zijn die -net als wij- liefde, angst en vreugde ervaren. Mede daardoor werd ik op mijn 12e vegetariรซr.

Onder andere door deze ‘fluffy’ jeugd zou ik me geen leven kunnen voorstellen zonder dieren om mij heen. Momenteel wonen Tom en ik samen met drie katten, en ik zou stiekem ook graag een hondje erbij willen. Twee vegans mรฉt huisdieren, dus. Maar dat betekent niet dat ik geen twijfels heb over de manier waarรณp mensen soms dieren houden. Zo zag ik vroeger het probleem niet van gefokte dieren, babyโ€™s uit een nestje, of het rijden op een paard, maar ik merk dat dit de laatste jaren is veranderd.

โ€˜Maar wat is dan het probleem, Cilla? Draai je niet een beetje door? De meeste mensen zijn toch lief voor hun huisdier?โ€™

Er zijn ook heel wat figuren niรฉt lief tegen hun dieren, maar laten we er nu voor het gemak even vanuit gaan dat dit zo is. Dan nog zijn er een aantal dingen waardoor sommige vegans ervoor kiezen om geen dieren in huis te nemen. In de huisdierenindustrie wordt namelijk ontzettend veel dierenleed veroorzaakt. En dit weten we vaak niet, omdat de dieren in dierenwinkels, bij fokkers en op Marktplaats er vaak super goed en lief uitzien. Net als de fokkers zelf, overigens. Maar achter al dit schattigs schuilt dus een hoop ellendigheid.

Onze pluizige, weirde, maar oh zo, knappe Sushi.

Dierenhandel

Een goed voorbeeld daarvan is mijn konijntje Kermit, die inmiddels 9 jaar geleden is overleden. Ik zag hem bij een dierenwinkel en was meteen verliefd! Het wit-beige pluizenbolletje keek me met zijn blauwe oogjes aan en ik wist dat ik niet weg kon zonder hem. Er was een vreemd soort connectie die ik nooit zal vergeten.

Ik woonde nog bij mijn moeder en wist dat er een gigantisch hok op zolder stond waar dit dwergkonijntje in zou kunnen slapen. Bovendien had ik alle tijd van de wereld, dus zou veel met hem spelen en hem lekker laten rennen thuis.
Maar in de eerste week merkte ik al dat het niet okรฉ ging. Kermit kreeg meteen bij thuiskomst diaree, wilde nauwelijks eten, en lag alleen maar bovenop mij te slapen. Ik ging met hem naar de dierenarts en hoorde tot mijn verbazing dat dit een super jong konijntje was. Zรณ jong, dat hij eigenlijk nog niet bij zijn moeder weg mocht. Terwijl ze bij de dierenwinkel hadden gezegd dat hij minstens 10 weken oud was! De arts zei dat dit vaak het geval is bij dieren in winkels, omdat ze er dan zo schattig uitzien dat ze zeker weten worden verkocht. En of dit de dieren nu schaadt of niet, er gaat geld in om…

Kermit is nooit een gezond konijntje geworden. Het was af en aan naar de dierenarts, omdat hij door de tekorten in zijn babytijd heel vatbaar was voor allerlei afwijkingen en ziektes. Ik heb รกlles voor hem gedaan, maar na twee jaar gaf hij het zelf op. Hij wilde niet meer strijden. Ik was er kapot van, heb weken amper kunnen eten en sprak met mezelf af om nooit meer een konijntje uit de winkel mee te nemen. Ik tatoeรซerde Kermit op mijn arm en ben nooit meer teruggekomen op mijn beslissing.

Of het nu om konijntjes, puppyโ€™s, kittens, hamsters of whatsoever gaat; als mensen hun brood verdienen aan dieren, dan is er gewoon altijd het risico aanwezig dat geld voorrang krijgt boven de behoeften van het dier. En uiteraard zullen sommige dieren op een wรฉl diervriendelijke manier gefokt en vervoerd worden, maar het probleem is natuurlijk dat je dat nooit zeker weet. Ook fokkers en verkopers hangen mooie praatjes op en proberen akelige dingen te verdoezelen, of liegen er glashard over. En sommige veganisten kiezen er dus voor om dat risico niet te lopen, en willen daarom geen huisdier adopteren.

Onze lieve, mooie Lotje. Uit een asiel in Belgiรซ gehaald toen ze 1/2 jaar oud was.

Fokken

Daarnaast vinden veel vegans ook dat het fokken van โ€˜designerdierenโ€™ not done is omdat er al zo ontzettend veel dieren in asiels zitten te wachten op een nieuw thuis. En dat begrijp ik eigenlijk wel. De ongezond doorgefokte honden- en kattenrassen lopen de spuigaten uit, en waarom eigenlijk? Omdat een dier dan qua uiterlijk zo goed bij het interieur past?

En weet je, ergens snap ik het ook dat mensen een bepaald ras willen. Ik zou bijvoorbeeld ontzettend graag een shiba inu willen adopteren, omdat dit type hondje qua karakter, grootte en attitude goed past bij ons gezin. Maar betekent dat dan dat ik het recht heb om zoโ€™n individu op bestelling te kunnen kopen? Het is, als je er goed over nadenkt, natuurlijk best idioot dat dieren nog steeds handelswaar zijn. Hoe zou dat zijn als het bij mensen zo zou gaan? En ik weet het, dieren en mensen zijn niet hetzelfde, maar wil dat dan zeggen dat jij als mens ook daadwerkelijk belangrijker bent dan het welzijn en de waardigheid van dieren? Ik denk zelf van niet. Om die reden kies ik er zelf voor om geen gefokte dieren meer te adopteren, maar altijd naar een asiel of opvang te gaan.

Onnatuurlijk

Tot slot zijn er ook nog veganisten die tegen het houden van huisdieren zijn, omdat het niet natuurlijk zou zijn. Een deel van de dieren komt van nature niet voor in deze streken, zoals bijvoorbeeld een husky of samojeed, en mogelijk is ons warmere klimaat dan niet optimaal voor hen. Ik ben het daar deels wel, deels niet mee eens. Ook hier geldt wat mij betreft: als het dier er al is, dan verdient hij of zij iemand die voor โ€˜m zorgt. Zo hebben wij zelf ooit eens een mishandelde husky uit het asiel gehaald en hem een paar heerlijke jaren gegeven waarin hij kon gaan en staan waar hij wilde.

Maar ik begrijp ook dat sommige vegans het zuur krijgen als ze zien dat mensen een dier in huis halen, vervolgens hele dagen werken en het dier moederziel alleen in een huis opgesloten zit te wachten tot hij in de avond een rondje van 5 minuten om de sloot mag. En donโ€™t get me wrong: Tom en ik wonen in een appartement, midden in de stad. Dus Sushi, Kashjmir en Lotje (onze poezenkinders) gaan ook niet naar buiten om het simpele feit dat ik niet wil dat ze platgereden worden. Ik zou ook mijn spreekwoordelijke kind van 5 niet alleen naar school laten lopen. Maar dat betekent niet dat ze dan ze bij ons ongelukkiger of eenzamer zijn dan in dat kille asiel waar we ze hebben uitgevist. Integendeel. Wel hebben we gezocht naar dieren die nog nooit buiten waren geweest, en kunnen ze bij ons op het balkon.

Adopt, donโ€™t shop

Lang verhaal kort: ik ben geen vegan die pertinent tegen het adopteren van huisdieren is. Ik denk dat het samenleven van mens en dier iets heel moois kan zijn en dat de dieren die er nu al zijn, in de talloze asielen en opvangcentra, ons nodig hebben om voor hen te zorgen.

Ik ben alleen niet voor het fokken van dieren, voor de handel in dieren of het adopteren van dieren en ze vervolgens hele dagen alleen laten. We geven de katten alle liefde die ze willen, praten met ze, knuffelen ze plat en spelen met ze wanneer ze aangeven daar behoefte aan te hebben. En zeker weten doe je het nooit, maar ik voรฉl dat ze gelukkig zijn. En ik denk dat dat het belangrijkste is als vegan; dat je alles op alles zet om de dieren die op de wereld zijn, met liefde en respect te behandelen.

 

Wat vind jij van huisdieren? Leef jij samen met dieren of doe je dat bewust niet? Waarom wel/niet? Wat zijn jouw beweegredenen? Ik ben heel benieuwd!ย Laat het me wetenย in de comments of viaย Facebookย enย Instagram! En oh ja, Tom en ik halen momenteel de laatste loodjes op voor de Plantastic! Health Hub. We hoeven nog maar 7%! Help jij ons mee? Ga snel naar www.crowdaboutnow.nl/plantastic voor meer info!

You Might Also Like

6 Comments

  • Reply
    Lana
    25 juni 2018 at 16:54

    Mooi artikel, Cilla!

    Er is nog een reden om in ieder geval geen dieren bij een fokker of via een rasvereniging te kopen, die ik om me heen best veel hoor en waar ik me zelf ook het meeste in kan vinden, namelijk dat ik vind dat dieren het fundamentele recht hebben om niet als iemands eigendom gezien te worden.
    Binnen die visie kun je er nog voor kiezen om dan wel of geen al bestaande dieren te adopteren om te proberen ze een goed leven te geven. Tegen die vorm van adoptie, waarbij het belang van het dier dus wรฉl echt voorop staat, heb ik geen bezwaar.

  • Reply
    Sytse - Het Groene Broertje
    25 juni 2018 at 18:12

    Mooi artikel, Cilla!! Ik heb, zoals je weet, twee katten. Een uit het asiel en een uit een gezin dat toevallig een nestje had. Ik ben dol op ze, en zij ook op mij (denk ik). Ik had er nooit zo bij stil gestaan vroeger maar sinds ik vegan ben, verandert mijn mening toch wel wat.

    Tuurlijk, ik houd van dieren (daarom werd ik vegan) maar ik twijfel of ik ooit weer aan huisdieren begin als deze twee rakkers over 100 jaar dood zijn.

  • Reply
    Mariรซlle
    25 juni 2018 at 19:48

    Mijn ouders hebben een Franse Bulldog en ik heb nu al meerdere keren ingezien hoe ver ze zijn door gefokt, vindt dat zo zielig ๐Ÿ™ Ik zou hรฉรฉl graag een konijntje willen laten rondhuppelen in mijn huisje, uiteraard uit het asiel, maar ik verlies dan mijn ‘vrijheid’. Als ik het zou doen, zou ik er ook volle bak voor willen kunnen zorgen en ik kan nu juist gaan en staan waar ik wil. Voor nu dus nog lang geen huisdier en ALS ik het al ooit doe, dan inderdaad een diertje uit een asiel/opvang!

  • Reply
    Suzan
    25 juni 2018 at 21:45

    Haay Cilla.
    Toen ik dit artikel aanklikte had ik de verwachting dat het zou gaan om… wat het dier te eten krijgt. Een kat en een hond bijv zijn carnivoor. Geef je ze vegan te eten… Of voer van een bepaald merk. Of vleesbroken

    En het schijnt dat het voer van merken ook getest word op dieren…. en soms of vaak niet zo aardig getest. Sommige merken promoten dat hun test diertjes lekker thuis mogen ‘eet’ testen.

    Dus ik was benieuwd naar deze mening.

    Voorderest denk ik er over als jouw. Ik haal mijn dieren allemaal uit het asiel.

  • Reply
    Monique
    26 juni 2018 at 07:50

    Dit is een standpunt die mij dikwijls voor de schenen wordt gegooid sinds ik vegan ben geworden.

    ‘Ja maar je hebt twee katten en je laat ze alleen maar in de tuin!?’.

    Ik ben opgegroeid met katten en een hond. Ik vind het zeker voor de generatie na ons belangrijk dat kinderen liefdevol leren om te gaan met dieren en leren respect voor ze te hebben. Als kind al hekelde ik het bestaan van circussen waarin dieren in een kooi zitten te wachten op een onzinnig optreden voor menselijk vermaak, ditzelfde geldt voor dierentuinen ik kon ze van jongs af aan al niet aanzien of waarderen en nog steeds niet.

    ‘Ja maar dat is nodig ook voor de educatie van kinderen’.

    Hm waarom heeft Nederland er zo belachelijk veel dan en kunnen we het niet laten bij een “Beekse bergen” ( meer leefruimte) alleen en stichting Aap voor educatie normen (als het dan zonodig moet).

    Afijn ik wijk af…ik heb een kat uit het asiel en een uit een overbodig nest (mensen zijn eerder overbodig maar wederom andere kwestie haha). Ik vind dat het mijn taak is om ze veilig te houden (en ja ook voor mijn eigen gemoedsrust) dus komen ze in de tuin van 16mtr bij 6mtr die is afgeschermd met kippengaas rondom zodat ze niet verder kunnen en andere katten er niet in. A. Zo zullen ze niet bij de buren in de tuin graven en lastig vallen en B. gewoon thuis zijn en niet platgereden. Als ik er ben kunnen ze lekker naar buiten en als ik er niet ben zijn ze binnen en mogen ze door het huis heen. Ik ben van mening dat ik ze een fijne veilige omgeving geef en ze zijn er voor mij in eenzame momenten. Ik ben ook van mening dat veel dieren door menselijk toedoen nu zitten te wachten op een liefdevol huis en die dienen geadopteerd te worden.

    Vooralsnog zal het een kwestie blijven die gevoelig ligt maar elk dier gered is er een en dat vind ik vele malen belangrijker dan de mening van een ander die vindt dat ik het anders moet doen omdat ik zo en zo leef.

    Oh en alvast gefeliciteerd met jullie mooie droom die werkelijkheid gaat worden! Dit zijn de mooie momenten en tijden waarin goede verschuivingen plaatsvinden die de toekomst van deze aardknol een beter gevoel geven!

  • Reply
    Geanne | Sweet Suzie
    10 juli 2018 at 10:32

    Wat een interessant artikel! Zelf heb ik mijn kat ‘geadopteerd’ uit een nestje waar bij de mevrouw geen ruimte voor was. Helaas is hij even voor zijn derde verjaardag overleden door een blaasontsteking, wat leidde tot nierfalen. Ik ben het met je eens dat mensen niet een dier moeten kopen puur om het ras, en dat er genoeg leuke dieren (ook rasdieren) in het asiel zitten te wachten op een lief baasje.

    Wat ik mis in dit artikel is de overweging van voeding. Over het algemeen kun je stellen dat honden en katten carnivoren zijn en daarom vlees nodig hebben. Dat zou voor een vegan een probleem kunnen zijn en een reden om af te zien van huisdieren. Mijn kat kreeg overigens brokjes met vlees er in.

  • Leave a Reply