#Vegan

Help! Hoe voorkom ik dat ik een angry vegan word?

Ben je veganist? Top! Dat is een van de beste dingen die je kunt doen tegen het massale dierenleed in de bio-industrie. Maar ook vóór het behoud van de planeet, aangezien de veeteelt verantwoordelijk is voor 14,5% van alle broeikasgassen, en daarmee vervuilender is dan al het transport bij elkaar. En voor je gezondheid – mits je voornamelijk whole foods eet en je niet iedere dag te buiten gaat aan vegan junk – is het ook top voor je lichaam. Ongetwijfeld weet je dit al – hoe meer je erover leert, hoe meer je wellicht tot de conclusie komt dat veganisme de juiste keuze is.

Maarrrr, hoewel het een groeiende beweging is, is amper een procent van de Nederlandse bevolking veganist. En dat merk je. In de supermarkt bijvoorbeeld, waar je winkelwagentjes vol vlees, zuivel en eieren de kassa voorbij ziet schuiven. Of op de verjaardag van je tante, waar iemand tóch weer even moet vragen of je dieren zou eten als je op een onbewoond eiland zou stranden…

Het kan voor vegans zo nu en dan best een uitdaging zijn om positief te blijven. Zeker wanneer iedereen om je heen met een blije kop de hele avond vlees op de barbecue klettert en ook nog eens zogenaamd quasi nonchalante vragen stelt waar je doodmoe van wordt.

Uiteraard helpt het niet om een negatieve en boze houding aan te nemen. Daar wordt niemand blij van, en zo inspireer je zeker geen mensen om ook veganist te worden. Maar wat helpt dan wel? Hoe kun je op een constructieve manier praten over het veganisme en ook een beetje gezellig blijven? Met deze 3 stappen kom je denk ik al een heel eind, en voorkom je dat je een sour puss angry vegan wordt.

1. Besef dat de waarheid niet voor het oprapen ligt

De kans is groot dat jij ook ooit omnivoor en/of vegetariër bent geweest. Dat had misschien een heel simpele reden: er was een tijd waarin je nog niet wist wat je nu weet. Wellicht heeft het na die bewustwording nog even geduurd voordat je de stap maakte om vegan te worden, maar het begon hoogstwaarschijnlijk met een bepaalde kennis en bewustwording.

En daarom doet de bio-industrie zo goed z’n best om datgene te verbergen wat mensen doet afzien van dierlijke producten. It’s all about the money (jup sorry, je bent nu de hele dag aan het zingen 🙂 ).

Een voorbeeld uit de zuivelindustrie: kijk op een willekeurig pak melk en er staat een koe op te lachen. Tja, waarom zou je als vegetariër dan denken dat er iets mis is met je glaasje melk bij het ontbijt, en dat plakje kaas op je boterham?

Natuurlijk vertelt de producent niet dat melkkoeien na slechts 5 jaar worden geslacht, terwijl hun natuurlijke levensduur zo’n 15 tot 20 jaar bedraagt. Óók niet dat ze constant zwanger moeten zijn om melk te geven (en daarom steeds opnieuw kunstmatig zwanger moeten worden), en dat sommige dieren letterlijk niet meer kunnen staan door ziekte of uitputting (zogenaamde ‘downers’). Of dat kalfjes op een brute manier van hun moeder worden gescheiden (want ja, anders gaan ze melk drinken, en dat is natuurlijk voor mensen…). En er wordt al helemáál niet verteld dat babystiertjes nutteloos zijn in de melkindustrie en daarom al na een half jaar naar de slacht gaan voor kalfsvlees, waarbij er eerst een enzym uit hun maag wordt gehaald om kaas te ‘stremmen’.

Dat is nogal wat. Daar zit je dan als vegetariër met je broodje kaas; niemand die je even vertelt dat er voor zuivelkoeien helemaal niets te lachen valt en dat veel kazen niet eens vegetarisch zijn. Logisch ook: de industrie weet dat veel mensen deze feiten zouden verafschuwen en de volgende keer wel twee keer nadenken als ze voor het schap met zuivel staan.

Besef dus dat mensen vaak slecht geïnformeerd zijn en dat zij misschien wel andere keuzes zouden maken als ze wisten hoe de vork écht in de steel zat.

Met lekker vegan voer kom je al een heel eind 🙂

2. Informeer en motiveer

Wil je dat mensen wél weten wat er gaande is? Kaart het eens aan zonder boos te worden. Ik denk dat een veroordelende houding voor de meesten niet werkt, en eigenlijk alleen maar weerstand oproept. Vertel feiten, stel vragen en focus je niet op teveel onderwerpen in één keer. Dit kan mensen nogal overdonderen.

Ik heb geleerd om te achterhalen waar iemands interesse het meest door wordt gewekt. Is iemand een echte dierenvriend? Vertel een verhaal over wreedheden in de vlees- eieren of zuivelindustrie, zoals het bovenstaande verhaal over melk en kaas. Raad diegene aan om de documentaire Earthlings te bekijken.

Denk je dat je gesprekspartner meer interesse zal hebben in de milieu-impact? Vertel dat de vee-industrie zo vervuilend is, dat het nog effectiever is om te stoppen met dierlijke producten dan met autorijden. Raad Cowspiracy aan.

Staat iemand iedere dag te knallen in de gym en is hij of zij ervan overtuigd dat je dagelijks een halve kip moet wegwerken voor de eiwitten? Vertel dat de laatste studies uitwijzen dat dit helemaal niet zo gezond is, en raad een documentaire als What the Health of Food Choices aan.

Zorg dat je je feiten paraat hebt en luister naar de ander. Vertel daarnaast wat jij eet, welke kleding je draagt en welke overige veganistische producten je gebruikt. Geef tips en laat zien dat het niet moeilijk/duur/suf/saai/whatever is om veganist te zijn.

Oordeel niet en toon begrip, ook al is dat soms lastig. We zijn immers allemaal geïndoctrineerd met het idee dat ‘melk goed is voor elk’ en dat sporters een flinke dosis whey en kip nodig hebben om te presteren.

3. Word actief

Ik denk dat niks doen het beste ingrediënt is om een angry vegan te worden. Ik merk zelf in ieder geval dat ik veel positiever ben gaan denken sinds ik me méér uitspreek.

Zo neem ik regelmatig deel aan een ‘Cube of Truth’ van Anonymous for the Voiceless. Door in drukke steden beeldmateriaal te tonen en op een respectvolle manier in gesprek te gaan met voorbijgangers, probeert deze organisatie mensen te inspireren met het veganisme. Er wordt alleen tegen mensen gesproken die interesse tonen, dus je hoeft niet bang te zijn dat je je moet opdringen aan iedere voorbijganger. Je kunt ook kiezen om in de cube te blijven staan; dan laat je alleen het beeldmateriaal zien, maar ga je niet in gesprek.

Bij deze demonstraties heb ik gemerkt dat veel meer mensen openstaan voor de boodschap dan ik had verwacht. Het geeft me een sterk en gemotiveerd gevoel, en ik vind het heel tof om tijdens cubes andere veganisten te ontmoeten.

Natuurlijk is dit slechts een voorbeeld, en is het mogelijk dat deze vorm van activisme niet bij je past. Gelukkig zijn er nog tal van andere dingen die je kunt doen, zoals veganistisch koken voor vrienden of bloggen. Zo kun je mensen ook inspireren en informeren. In mijn ogen is dit net zo goed activisme.

Conclusie? Verantwoordelijkheid!

Ik hoorde een mede-vegan eens zeggen dat het onze verantwoordelijkheid is om activist te worden. Ik snapte eerst niet zo goed waarom: als veganist doe je toch al veel goed?

Ik begreep het toen ik een (fictieve) metafoor las over een man die zijn hond slaat. Als voorbijganger kun je drie dingen doen. De eerste is de man helpen met het slaan van zijn hond, de tweede is er niet aan meedoen en de derde is ertegen protesteren. De eerste actie is vlees eten. De tweede is veganisme. De derde is activisme.

Zoals je kunt invullen, is de hond pas gered wanneer iemand in actie komt.

 

Hi! Ik ben Thalassa, 25 jaar en ik woon in Leiden. Ik heb een voorliefde voor duurzaamheid, veganisme, reizen en goede boeken. Binnenkort verhuis ik naar Linköping in Zweden, om daar een master te volgen die zich richt op duurzaamheid en educatie. Ik vind het supertof om hier op Squatcilla.nl wat van mijn gedachtenspinsels met jullie te kunnen delen! Volg mijn avonturen op Instagram via @_thalas

 

 

 

 

Probeer jij niet-vegans te inspireren? Hoe denk jij over activisme en welke manier past het beste bij jou? Ik ben heel benieuwd! Laat het Thalassa en mij zeker even weten in de comments of via Facebook en Instagram.

Bronnen:

– https://www.npostart.nl/keuringsdienst-van-waarde/21-09-2017/KN_1692967
– https://www.sciencedaily.com/releases/2018/04/180403111106.htm
– https://www.theguardian.com/commentisfree/2017/dec/04/animal-agriculture-choking-earth-making-sick-climate-food-environmental-impact-james-cameron-suzy-amis-cameron

You Might Also Like

2 Comments

  • Reply
    Hilde
    1 augustus 2018 at 15:23

    Thalassa, toffe blog! Het klopt allemaal en is voor veel vegans denk ik een echte eye-opener. Ik merk ook dat, hoewel ik nog niet eens een heel jaar vegan ben, het soms al lastig is om de huidige maatschappij te begrijpen. Ik ben momenteel alleen actief door mijn blog, maar ben zeker ook van plan mee te doen aan cubes!

  • Reply
    Mariëlle
    2 augustus 2018 at 07:38

    Heel goed om dit te delen! Ik probeer het ook nooit iemand op te leggen en vooral niet boos te worden inderdaad 😉

  • Leave a Reply

    %d bloggers liken dit: