Persoonlijk Vegan Facts

Vegan en huisdieren: wat is er mis met een dier ‘kopen’?

‘Cilllaaaaa, wat is dat nou voor een absurd leuk pluizenbolletje op je Insta page?’ Jullie zagen mijn uitzinnige blije kop op mijn social natuurlijk al voorbij komen… sinds precies drie weken hebben we namelijk een pluizig, zwart-wit-beige gekleurd lot uit de loterij gevonden: ons shiba inu meisje Yuuki. En wat is ze lieffffff!

Yuuki heette in haar vorige gezin Luna, maar omdat ze daar absoluut niet naar luisterde (en ik voor een Japanse hond wel heel graag een dito naam wilde) heb ik het veranderd. Al sinds ik haar op een foto zag vond ik haar een ‘Yuuki’. Geen idee waarom overigens, want ik wist toen ook nog niet wat het betekende. And guess what? Ze kende al binnen 1 week haar nieuwe naam 🙂 Ze luistert uiteraard alleen als het haar uitkomt, maar de match met haar naam is in ieder geval on point! Toen ik ging uitvogelen of het ook nog iets betekende, kwam ik dit tegen:

From Japanese 優 (yuu) meaning “excellence, superiority, gentleness”, combined with 希 (ki) meaning “hope”, 輝 (ki) meaning “brightness” or 生 (ki) meaning “living”

Alsof het zo moest zijn…

Yuuki is 5 jaar, wat nog relatief jong is. De shiba inu (Japans voor ‘kleine hond’) is een ras dat makkelijk 15 jaar kan worden, met uitschieters naar 16 en soms zelfs 17 jaar. We zitten dus nog wel even met deze berg haar opgescheept!

Sinds onze vakantie naar Japan wilde ik heel graag een shiba inu. Of anders gezegd, ik had een soort rammelende shiba-stokken. Ik werd compleet lijp als ik er buiten op straat toevallig eentje voorbij zag hobbelen. Verloor elke vorm van realiteit en tijdsbesef. Kraamde ongewild piepgeluiden uit. Alles. Maar hallo, look at them… ze zijn zó ultiem schattig! Daarnaast zijn shiba’s vooral geweldige, knappe, intelligente en stronteigenwijze hondjes die qua karakter goed bij ons gezin passen. Ik had mij lang verdiept in het ras, zat in diverse shiba Facebook groepen en wist het helemaal zeker. Ik wilde een shiba adopteren!

Pakketje eigenaardigheden

Maar aangezien dit ras ook een flink pakketje aan eigenaardigheden meeneemt én de gebruiksaanwijzing vaak in het Japans is, is het zeker geen type hond voor iedereen. Zo kunnen ze bijvoorbeeld afstandelijk, stoïcijns, eigengereid, eenkennig, onverschillig en dominant zijn. Ze worden graag met respect behandeld en laten van zich horen als ze het niet met je eens zijn. Als je dit niet gewend bent, tja… dan kan het best weleens clashen. Sterker nog, veel shiba’s worden na een paar jaar zwaar gestresst in een asiel of noodopvang gedumpt omdat mensen per se een shiba wilden om hun snoezige uiterlijk, zonder eerst eens uit te vogelen hoe zo’n beestje eigenlijk in elkaar zit. En dat is ook waar ik Yuuki vond; achtergelaten in een opvang.

Yuuki schijnt te zijn afgestaan door een stel dat in verwachting was van hun tweede kind. En twee kinderen en een hond, dat was volgens hen geen combi. Teveel gedoe, te druk, dus toedeledoki Yuuki. Haar vorige baasje wilde er verder niets meer over weten en ook in haar eventuele herplaatsing had hij verder geen interesse.

Geluk was wel dat ik precies op dat moment aan het rondkijken was voor een adoptie-shiba. Ik plaatste een Facebook berichtje in een shiba Facebook pagina dat ik op zoek was naar een lief exemplaartje dat met katten overweg kon. Ik kreeg al snel een berichtje van de opvang, we belden een aantal keer, planden een eerste date en… werden met zoveel warmte door Yuuki ontvangen. De vraag was niet langer of het een match was, maar waar Tom en ik al die tijd waren in haar leven. Love at first sight.  

Foto: Berry Arends

Verschil adoptie en koop

Eerder schreef ik al dit artikel over wat ik als vegan vind van het hebben van huisdieren. Daarin kon je lezen dat ik voor het adopt, don’t shop principe ben en moddervette vraagtekens had bij het fokken van dieren. Ergens was ik nog oké met erkende fokkers die goed met hun dieren omgaan, maar inmiddels kijk ik hier toch ook met andere ogen naar.

Ook erkende fokkers die rekening houden met dierenwelzijn, zorgen ervoor dat er weer nieuwe baby’s komen. Terwijl er zoveel dieren in opvangcentra en asiels zitten te wachten op een nieuw huisje. Honden die ook allemaal schattige puppy’s zijn geweest. Die ooit eens uit een nestje zijn gehaald omdat ze er zo lief uitzagen. Maar toch voldeden ze op een of andere manier niet aan de eisen van de mens, waardoor ze eruit werden gebonjourd. In de steek gelaten. Al deze ellende is niet nodig. Er hoéft niet meer gefokt te worden, er zijn al zoveel dieren.

Daarnaast zijn erkende, goede, vriendelijke fokkers waar het niet puur om de pingels gaat zo fokking schaars. Iets met een speld en een hooiberg.

Door mijn zoektocht naar een opvang-shiba ben ik er ook achter gekomen hoe ontzettend veel shiba’s uit de broodfok komen. En serieus, ik had echt geen idee! Ik dacht eerlijk gezegd echt dat dit ras niet in de broodfok voorkwam en alleen bij de liefhebbers te vinden was. Maar sad but true, het tegendeel is waar. Door films als Hachi: a Dogs Tale wilden mensen een aantal jaar geleden allemaal spontaan een shiba of akita, en daar zagen broodfokkers de monnies.

Vooral in België is broodfok big business, maar ook in Nederland komt het voor. De hondjes worden voor een veel lagere prijs aangeboden en mensen trappen erin omdat de diertjes er zo super lief (en soms ook netjes en gezond) uitzien. Het is tegen beter weten in, en misschien ook goed bedoeld, maar eigenlijk weet je als je een dier op Marktplaats koopt of ergens voor een habbekrats kan komen ophalen dat het foute boel is. En koop je zo’n beestje? Dan zorg je er eigenlijk mede voor dat dit soort misselijkmakende types doorgaan met het leegfokken en misbruiken van de moederhonden.

Tips om een broodfokker te herkennen

Het is denk ik vrij helder dat ik zelf allesbehalve een voorstander ben van het aanschaffen van een puppy, tenzij het uit een asiel komt. Mocht je toch per se een pup uit een nestje willen, zorg er dan in ieder geval voor dat je NOOIT maar dan ook echt NOOIT koopt bij een broodfokker. Als je geen cent te rooien hebt, dan moet je geen belachelijk duur rashondje willen hebben dat je niet kunt betalen. Simpel AF. Je werkt op deze manier namelijk  indirect mee aan dierenmishandeling en het uitbuiten van dieren. En dat is absoluut niet wat je wilt, right?

Als je dit soort smoezeligheden ziet of merkt, dan is het in ieder geval niet pluis:

  • Veel nestjes en veel honden
    Soms liggen honden en nestjes in de schuur, terwijl er 1 nestje in huis ligt. Overal nestjes en veel honden is meestal geen goed teken. Daarnaast mag de moeder niet non-stop nestjes krijgen; er moet minimaal 1.5/2 jaar tussen zitten zodat ze kan herstellen.
  • De fokker fokt met meerdere rassen
    Sommige zéggen dat ze maar fokken met 1 of 2 rassen, maar hebben hun hele schuur vol liggen met tig verschillende soorten. Woefkes Ranch in België is daar een goed voorbeeld van. Na wat onderzoek kwam ik er zelfs achter dat ze honden op bestelling komen bezorgen. Be-fokking-zorgen! Even serieus. Altijd onderzoeken wat de fokker uitspookt, dus.
  • Het boeit ze weinig wie de pup meeneemt
    Een echte betrokken fokker stelt vragen aan jou als nieuw baasje, óók kritische. Dat betekent namelijk dat hij of zij om de dieren geeft. Een broodfokker geeft een dier altijd klakkeloos mee, stelt weinig vragen, wil je er zo snel mogelijk weer uit hebben en weet ook zelf vrij weinig over het ras an sich. 
  • Roepen dat ze ‘erkend’ zijn
    ‘Erkende kennel/fokker’, registraties bij zogenaamde erkende instanties… Zijn allemaal signalen van broodfok. Die instanties bestaan vaak niet, of zijn instanties waarvoor je je als fokker niet aan kunt melden. Een ‘echte’ fokker hoeft niet te pas en te onpas te roepen dat ze erkend zijn, want ze zijn gewoon aangesloten bij de rasvereniging. Hierdoor weten mensen al dat het een erkende fokker is.
  • Rare prijzen
    Pas op voor fokkers die verschillende prijzen hanteren voor reutjes en teefjes of voor hondjes met een aparte kleur of voor kruisingen. Een pup moet dezelfde prijs zijn, ongeacht geslacht of vachtkleur. Voor een kruising mag een fokker niet veel geld vragen. Vooral boomerhondjes worden tegenwoordig voor veel geld verkocht. Broodfokkers verzinnen namen voor kruisingen zodat ze die aan mensen als ‘rashondje’ kunnen verkopen terwijl de honden helemaal geen rashonden zijn.
  • Garantie?
    Je kunt bij veel broodfokkers de hond zogenaamd ‘altijd terugbrengen in geval van ziekte’ of het diertje inruilen voor een andere pup (wie doet zoiets?) als het niet gezond blijkt te zijn. Het beestje wordt dan met troep behandeld zodat het weer even gezond oogt, of het zet door en je hebt opeens een dood dier in je armen. Bij een goede fokker krijg je een koopcontract waarin staat dat de fokker (mee)betaalt als de hond een erfelijke aandoening heeft en kun je de hond zelfs terugbrengen als je er niet meer voor kunt zorgen. Zo belanden de honden niet in het asiel, maar worden via de fokker herplaatst.

Helaas peanutbutter zijn ook fokkers die met stamboom fokken of aangesloten zijn bij rasverenigingen niet altijd automatisch oké. Ook daar zitten rotte appels tussen die de moeders teveel nestjes laten krijgen of puur voor het geld gaan. Anywoo: denk gewoon heel goed na voordat je een babydier koopt en gebruik je verstand.

Conclusie?

Als je een dier in je gezin erbij wilt, ga dan het beste voor eentje uit het asiel of de noodopvang. Het is misschien in het begin even wennen, maar je krijgt er zoveel liefde, dankbaarheid en happiness voor terug. We hebben Yuuki nu drie weken en elke dag vertrouwt ze ons wat meer. Ze reageert nog wel heel fel op de poezen (maar ik heb er vertrouwen in dat dit goed komt omdat mij is verteld dat ze oké is met katten). Ze is zo intens blij met ons, en wij met haar. Ze is een schat van een dier! Keep you guys posted…

 

Hoe denk jij over huisdieren en het adopteren van dieren? Heb je ook een beestje geadopteerd en hoe is dat verlopen? Of heb je misschien toch onverhoopt een dier uit de broodfok gehaald en hoe is het er nu mee? Ik ben heel benieuwd! Laat het me weten in de comments of via Facebook en Instagram!

 

 

You Might Also Like

5 Comments

  • Reply
    Rosa
    4 juni 2019 at 15:17

    Ik twijfelde zelf heel erg om een kat in huis te nemen en hield asielpagina’s in de gaten. Tot een collega met het verhaal kwam dat haar poes naar buiten was geglipt en zwanger terug was gekomen… na lang na te denken of het een verstandige keuze zou zijn en bezoekjes aan het nestje heb ik daar een kat genomen die over was gebleven.

    Mijn ouders hebben wel katten uit de broodfok omdat het dan ‘leuk’ is om als het ware een merk dier te hebben. Maar bij elk dier waren/zijn er toch steeds weer gezondheidsproblemen of was het shady business. Typisch geval van mensen die money hungry zijn omdat het een ‘makkelijke’ manier van geld verdienen is. Zo worden Maine Coons bijvoorbeeld verkocht voor zo’n €750,- als het niet meer is, heel bizar als je het mij vraagt maar oké.

  • Reply
    Mariëlle
    4 juni 2019 at 18:51

    Aaaah wat een mooie ‘bestemming’ voor Yuuki (voor beide partijen hihi) <3 Mijn ouders hebben een 'fok hond', maar nu ze weten hoe en wat (ik kon me niet inhouden en heb het vaak genoemd) komt er geen nieuwe meer. Ik kan nu geen dier in huis nemen, maar als ik dat in de toekomst doe, dan wordt het zeker een 'opvang dier'!

  • Reply
    Sibella
    21 juni 2019 at 15:29

    Als je nog nooit een hond had moet je dus heeeel erg oppassen met een adoptie hond. Natuurlijk zijn die zielig en meestal erg gekwaaldt. Geen enkele beginner kan met deze getraumatiseerde honden omgaan. De bezitter wordt nerveus en de hond steeds banger=agressiever. Denk na over het ras en of wel/niet welp. Ga naar een Hondenschool. En wat is er in godsnaam verkeerd aan geld verdienen. (Fokkers zijn echt niet allemaal slecht)

    • Reply
      Cilla
      22 juni 2019 at 11:24

      Ik ben het absoluut niet met je eens dat alle adoptiedieren getraumatiseerd en gekweld zijn. Dat ze in de steek gelaten zijn door mensen, wil niet zeggen dat ze ook maar per definitie mishandeld en getroebleerd zijn. Wat een onzin. Yuuki heeft een rugzakje, maar je kunt absoluut niet spreken van getraumatiseerd, agressief of ‘zielig’. En zo ken ik er nog wel een paar waar het uitstekend mee gaat. Uiteraard moeten mensen nadenken over welk soort hond of type ras ze het beste kunnen gaan, maar dat is altijd het geval. En dus niet alleen bij adoptiedieren. En ja een hondenschool kan, als het baasje en de hond daar behoefte aan hebben. Hoeft zeker ook niet per se een must te zijn. Tot slot zeg ik ook overduidelijk in het artikel dat niet alle fokkers ‘slecht’ zijn. Ik ben alleen niet voor het fokken van dieren. Er zijn er al voldoende. In die zin vind ik het dus ook onnodig om geld te verdienen over de rug van dieren.

  • Reply
    Anouk
    25 juni 2019 at 22:36

    Hoe kan het dat Yuuki nu een dikke maand na haar adoptie weer op zoek is naar een nieuw thuis? Het komt vreemd over na alle positieve berichten die je schreef over jullie match Made in heaven en de goede voorbereiding die je zou hebben gehad dat het na een maand al duidelijk lijkt dat ze weer weg moet. Ik begrijp dat het zwaar kan zijn en de match misschien niet is wat je verwacht had, maar ik hoop dat je de tijd neemt ook hierover te schrijven! Zeker omdat je in dit blog benadrukt hoe honden in een asiel terechtkomen vanwege de (slechte) keuzes van mensen denk ik dat je de uitgelezen persoon bent hier een informatief verhaal van te maken!
    Ik hoop dat Yuuki een fijne plek vindt, dat je zelf rust vindt en wellicht later kunt reflecteren op een manier die anderen ook inzichten biedt via het platform dat je voor jezelf gecreëerd hebt.

  • Leave a Reply